Martine Johanna 1973

Martine Johanna (1973) onderzoekt in haar werk het spanningsveld tussen fantasie en realiteit, optimisme en dreiging, kracht en (zelf)kritiek, en tussen jeugdig idealisme en volwassen realiteit. In haar semi-realistische schilderijen verschijnen tijdloze, symbolische vrouwen: krachtig maar onbereikbaar, geplaatst in mystieke werelden die balanceren tussen droom en werkelijkheid. Beheerst als een pop, krap in hun kader en bevroren in een pose. 

In een zelfontwikkelde stijl schildert Johanna op ruwe linnen of panelen met acrylverf, in een levendig kleurenpalet. Haar werken zijn soms speels van toon, soms mystiek, maar altijd met een hedendaagse inslag. Ze worden gekenmerkt door haar fascinatie voor stofvallingen, kledingstukken en kleurschakeringen, wat bijdraagt aan hun verleidelijke uitstraling.