Julien Jaca 1985

Na een jarenlange carrière als tatoeëerder wordt de Franse kunstenaar Julien Jaca (1985, gevestigd in Toulouse) gefascineerd door de vrijheid van de beeldende kunst. De ongedwongenheid, vrije composities en expressiviteit van de schilderkunst hebben voor Jaca een sterke aantrekkingskracht en vormen de aanleiding om het tatoeëren achter zich te laten en als autonoom kunstenaar verder te gaan.

De taferelen in zijn werk vinden hun oorsprong in symboliek, visuele en sensitieve referenties uit de kunst, film, muziek, onlineculturen en historische verhalen. De inspiratie die hij verzamelt, vindt zijn weg naar het fysieke maakproces: deze bepaalt mede zijn materiaalkeuze, werkwijze, kleurgebruik en het gereedschap waarmee hij werkt.

Waar Jaca als tatoeëerder werkte vanuit precisie en controle, zoekt hij in zijn schilderkunst en sculpturen juist naar de schoonheid van het toeval en de ruimte voor experiment. Daarbij maakt hij gebruik van de fysieke eigenschappen van zijn werken. Zo vouwt hij de doeken van zijn schilderijen op de middenlijn en brengt hij met behulp van emmers extreem verdunde olieverf aan, waardoor de verf zich langzaam aan weerszijden van de centrale vouw verspreidt. Ook het karton dat hij gebruikt om de vloer te beschermen tegen de verf die van het doek druipt, wordt gezien als een verlengstuk van het werk en later aan het geheel toegevoegd.

Speciaal voor deze tentoonstelling put Julien Jaca in zijn nieuwe reeks werken uit de christelijke symboliek. Met karton vormt hij in het midden van zijn schilderijen een groot kruis dat verwijst naar de religieuze geschiedenis van het museumgebouw. Daarnaast presenteert hij zijn sculpturen, gemaakt van vintage hoodies en hars. De hars fixeert de verweerde en doorleefde kwaliteit van de kledingstukken, waardoor het zachte materiaal verandert in een vaste, sculpturale vorm die subtiel doet denken aan de gewaden van monniken. Vanuit hun gedeelde achtergrond als tatoeëerders brengen Julien Jaca en Bob Geerts zo een ode aan de historische oorsprong en architectuur van de voormalige Sint-Antoniuskerk.